เพลงชาติไทย

3z

ธงชาติไทยไกวกวัดสะบัดพลิ้ว
แลริ้วริ้วสลับงามเป็นสามสี
ผ้าผืนน้อยบางเบาเพียงเท่านี้
แต่เป็นที่รวมชีวิตและจิตใจ

ชนรุ่นเยาว์ยืนเรียบระเบียบแถว
ดวงตาแน่วนิ่งตรงธงไสว
“ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย”
ฟังคราวใดเลือดซ่านพล่านทั้งทรวง

ผืนแผ่นดินถิ่นนี้ที่พำนัก
เราแสนรักและแสนจะแหนหวง
แผ่นดินไทยไทยต้องครองทั้งปวง
ชีพไม่ล่วงใครอย่าล้ำมาย่ำยี

เธอร้องเพลงชาติไทยมั่นใจเหลือ
พลีชีพเพื่อชาติที่รักทรงศักดิ์ศรี
เพลงกระหึ่มก้องฟ้าก้องธาตรี
แม้ไพรีได้ฟังยังถอนใจ

แต่สิ่งหนึ่งซึ่งไทยร้าวใจเหลือ
คือเลือดเนื้อเป็นหนอนคอยบ่อนไส้
บ้างหากินบนน้ำตาประชาไทย
บ้างฝักใฝ่ลัทธิชั่วน่ากลัวเกรง

ทุกวันนี้ศึกไกลยังไม่ห่วง
แต่หวั่นทรวงศึกใกล้ไล่ข่มเหง
ถ้าคนไทยหันมาฆ่ากันเอง
จะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง! ๚

ประพันธ์โดย นภาลัย (ฤกษ์ชนะ)สุวรรณธาดา , ๒๕๑๐

Categories: รวมบทความ | ใส่ความเห็น

ประกาศผลการสอบปลายภาค

Document-page-001 Document-page-002 Document-page-003 Document-page-004 Document-page-005 Document-page-006 Document-page-007 Document-page-008

Categories: นักเรียน ม.1, นักเรียน ม.4/8 | ใส่ความเห็น

การเลือกใช้คำตามบริบท

Categories: นักเรียน ม.4/8, หน่วยเสียงในภาษาไทย | ใส่ความเห็น

แบบฝึกหัด เรื่อง การสร้างคำในภาษาไทย

Categories: นักเรียน ม.1 | ใส่ความเห็น

แบบฝึกหัดเรื่อง พยัญชนะ สระ วรรณยุกต์

Document-page-001 Document-page-002 Document-page-005 Document-page-006 Document-page-007 Document-page-008

Categories: นักเรียน ม.1 | ใส่ความเห็น

ลูกจ๋า อย่าส่งแม่ไปบ้านพักคนชราเลย!

งานชิ้นนี้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔/๘
ที่เรียนกับครูวิชาการเขียนสร้างสรรค์นะครับ

เมื่อนักเรียนอ่านบทความเรื่องนี้แล้ว จงตอบคำถามต่อไปนี้ (ทำลงในสมุด) (คัดลอกบทความนี้ลงสมุดด้วยนะครับ)

  1. สิ่งแรกที่นักเรียนได้รับจากการอ่านบทความเรื่องนี้คืออะไร
  2. นักเรียนคิดว่าผู้แต่งต้องการจะสื่ออะไรจากบทความเรื่องนี้ จงอธิบายมาพอเข้าใจ
  3. นักเรียนคิดว่าจุดเด่นของงานเขียนชิ้นนี้ที่น่าสนใจคืออะไร
  4. นักเรียนคิดว่า ตัวละครในเรื่องนี้มีความสำคัญต่องานเขียนมากน้อยเพียงใด เยอะเกินไป หรือน้อยเกินไปหรือไม่ เพราะเหตุใด
  5. นักเรียนมีความคิดเห็นอย่างไรต่องานเขียนชิ้นนี้

ปล. ข้าพเจ้าขออภัย หากไม่ได้อ้างอิงจากแหล่งข้อมูลที่ถูกต้อง เพียงต้องการใช้บทความนี้มาประกอบการสอนDocument-page-001

Document-page-002

Categories: นักเรียน ม.4/8 | ใส่ความเห็น

แบบฝึกหัด เรื่อง ราชาธิราช

Document-page-001 Document-page-002

Categories: นักเรียน ม.1 | ใส่ความเห็น

ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา

ฉากที่ 1

ฉากที่ 2

ฉากที่ 3

ฉากที่ 4

ฉากที่ 5

ฉากที่ 6

ฉากที่ 7

ฉากที่ 8

Categories: นักเรียน ม.1 | ใส่ความเห็น

วรรณกรรมแบบเดิม VS วรรณกรรมปัจจุบัน

สมพร มันตะสูตร (๒๕๒๕ : ๑๙-๒๐) ได้แสดงเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมแบบเดิม กับวรรณกรรมปัจจุบันไว้ดังนี้คือ

วรรณกรรมแบบเดิม
๑. แนวคิดในการเขียนเป็นแบบจินตนิยมไม่คำนึง ถึงความสมจริงและข้อเท็จจริง
๒. ยึดธรรมเนียมนิยมในการแต่งเคร่งครัดกล่าวคือ ต้องมีบทไหว้ครู บทชมโฉมชมความงามตาม ธรรมชาติ และคำนึงถึงรสทั้งสี่แห่งวรรณคดี เป็นสำคัญ (เสาวรจนี(เสาว ว. ดี, งาม. + รจนี ก. ตกแต่ง, ประพันธ์; ว. งาม), นารีปราโมทย์(นารี น. หญิง + ปราโมทย์ น. ความบันเทิงใจ, ความปลื้มใจ, ปราโมช ก็ว่า), พิโรธวาทัง(พิโรธ ก. โกรธเกรี้ยว ไม่สบอารามณ์ + วาทัง น. วาทะ คำพูด) และสัลปังคพิไสย(สัลล น. ความโศกโศกาเศร้าร่ำน้ำตานอง, ความเจ็บปวดแปลบ ๆ แลบแล่นในเนื้อใจ, การครวญคร่ำรำพันรำพึง / สัลลาป น. การพูดจากัน + องค์ น. บท, ชิ้น อัน, ตัว + พิไสย น. ความสามารถ ฤาจะแผลงมาจาก วิสัย ซึ่งแปลว่า ธรรมชาติของสิ่งนั้น ๆ ฤาสันดาน ก็อาจเป็นได้))
๓. จุดมุ่งหมายในการแต่งมุ่งที่ความสะเทือน อารมณ์เป็นสำคัญ
๔. การดำเนินเรื่องเน้นในเรื่องศิลปการใช้ถ้อยคำ อวดสำนวน กวีโวหารมากกว่าโครงเรื่องและ ตัวละคร
๕. เนื้อเรื่องซ้ำซาก มักมาจากเรื่องศาสนาชาดก เรื่องของเทพนิยาย พระผู้เป็นเจ้า สัตว์ ประหลาด ยักษ์ เทวดา และเขียนอยู่ในแวดวงของชนชั้นสูงวรรณกรรมแบบเดิม
๖. เน้นความเชื่อทางไสยศาสตร์ วาสนาบารมีและ โชคชะตาเป็นสำคัญ
๗. ฉาก ตัวละคร บรรยากาศในเรื่องนิยมสมมติ ขึ้นให้งดงาม
๘. นิยมร้อยกรองมากกว่าร้อยแก้วและมีความยาวมาก
๙. การเขียนบทรักนิยมใช้สัญลักษณ์ที่แนบ เนียน
๑๐. เนื้อเรื่องมักจะนำมาจากชาดกและเลียนแบบเรื่องเก่า
๑๑. การรับอิทธิพลของวรรณคดีต่างชาติไม่รับอย่างตรงไปตรงมา แต่รับมาโดยดัดแปลงให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นอยู่และวัฒนธรรมไทย
๑๒. กลวิธีในการแต่งนิยมเรื่องเล่าเรื่อยไปตาม ปฏิทิน ไม่นิยมความซับซ้อน

วรรณกรรมปัจจุบัน
๑. แนวคิดในการเขียนเป็นแบบสมจริงที่เรียกว่า สัจนิยมมากขึ้นกว่าเดิน มีความสมเหตุสมผล มากขึ้น
๒. ไม่เคร่งครัดธรรมเนียมนิยมมากนัก ผู้แต่งมัก จะคำนึงถึงความคิดริเริ่มสร้างสรรค์มากขึ้น วรรณกรรมปัจจุบันจึงมักจะมีรูปแบบและแนว คิดแปลกใหม่ น่าติดตาม
๓. มีจุดหมายในการเขียนเพื่อเสริมความคิดเสริม ปัญญา สอดแทรกความรู้เข้าไปอย่างแนบ เนียน
๔. การดำเนินเรื่องยึดความสมจริงแห่งการ ดำเนินชีวิตของมนุษย์ในสังคมเป็นสำคัญ
๕. นิยมเขียนเรื่องและเหตุการณ์ที่อยู่ใกล้ตัว มุ่งแสดงปัญหาและความเป็นไปในสังคมมากกว่าเรื่องเฟ้อฝัน
๖. ผู้แต่งมักจะเน้นให้ผู้อ่านเห็นความเป็นจริงใน สังคม ชี้นำให้ต่อสู้กับชีวิตตามความจริง ไม่ยอมแพ้โชคชะตา
๗. ฉาก ตัวละคร บรรยากาศ มักจะนำมาจาก ชีวิตจริง
๘. นิยมร้อยแก้วมากกว่าร้อยกรอง หากเป็นร้อย กรองนิยมร้อยกรองสั้น ๆ
๙. เขียนถึงบทรักตรงไปตรงมามากขึ้น
๑๐. แสวงหาข้อเท็จจริง ข้อมูล ก่อนเขียนเรื่องไม่นิยมเลียบแบบ นิยมสร้างโครงเรื่องด้วยตนเองเป็นการแสดงฝีมือให้เห็นชัด
๑๑. หากจะรับอิทธิพลต่างประเทศก็รับอย่างไม่รู้สึกว่ารับมา เพราะอิทธิพลต่างประเทศแทรกเข้าจนแยกไม่ออกแล้วว่าสิ่งใดคือของเรา สิ่งใดคือสิ่งที่รับมา
๑๒. นิยมดำเนินเรื่องหลายแบบ ทั้งตามปฏิทิน และย้อนปฏิทิน นิยมความซับซ้อน

Categories: หน่วยเสียงในภาษาไทย | 4 ความเห็น

ลงทะเบียน 4/8

spd_20090223200805_b --SK-TRansparent

เมื่อนักเรียนเข้ามาในเว็บนี้แล้ว ให้ลงทะเบียน โดยแสดงความคิดเห็นในด้านล่างของบทความนี้ โดยระบุดังนี้
๑. ชื่อ – นามสกุล
๒. เลขที่
๓. ระดับชั้น
๔. ฉายาประจำตัว


ภาระงานทั้งหมด

Categories: นักเรียน ม.4/8 | 6 ความเห็น

บลอกที่ WordPress.com .