เสียงสระในภาษาไทย

        “เสียงสระ” หรือเรียกอีกอย่างนึงว่า “เสียงแท้” เพราะเป็นเสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอโดยตรง  โดยไม่ถูกสกัดกั้นในฐานใดๆ แต่มีการเปลี่ยนแปลงระดับของลิ้นและรูปริมฝีปาก ทำให้ลมกระทบฐานเพียงเล็กน้อยลมผ่านเส้นเสียงทำให้เป็นเสียงสั่นสะเทือนเกิดเป็นเสียงก้อง

        ลักษณะและหน้าที่ของเสียงแท้ หรือเสียงสระ มีดังนี้

        ๑. เป็นเสียงที่ลมผ่านออกมาได้โดยสะดวก  ไม่ถูกอวัยวะในปากกักทางลม

        ๒. อวัยวะที่ช่วยให้เสียงสระต่างกัน ได้แก่  ลิ้นและริมฝีปาก

        ๓. เสียงสระออกเสียงได้ยาวนาน

        ๔. เสียงสระทุกเสียงเป็นเสียงก้อง เส้นเสียงจะสั่นสะเทือน

        ๕. เสียงสระมีทั้งเสียงสั้นและยาว

        ๖. เสียงสระเป็นเสียงที่ช่วยให้พยัญชนะออกเสียงได้  เพราะเสียงพยัญชนะต้องอาศัยเสียงสระเสมอจึงจะออกเสียงได้

 

        รูปสระ และเสียงสระ

                รูปสระ เป็นอักษรหรือเครื่องหมายที่เขียนขึ้นเพื่อแทนเสียงสระ โดยใช้เขียนโดดๆ หรือใช้เขียนประสมกับรูปสระอื่นเพื่อให้เกิดสระใหม่ มี ๒๑ รูปดังนี้

                เสียงสระ แบ่งออกเป็น ๓ ชนิด

        ๑. สระเดี่ยว หรือ สระแท้ มีทั้งหมด ๑๘ เสียง ซึ่งได้แสดงในตารางสรุปลักษณะของสระเดี่ยว ดังนี้

        ๒. สระประสม หรือ สระเลื่อน คือการประสมเสียงสระแท้ ๒ เสียงเข้าด้วยกัน

 

 

        ๓. สระเกิน ได้แก่ สระที่มีเสียงซ้ำกับสระแท้แต่มีเสียงพยัญชนะประสมอยู่ มี ๘ เสียง คือ

        หน้าที่ของสระ

                สระจะช่วยทำให้พยัญชนะออกเสียงได้ โดยเขียนไว้ได้รอบพยัญชนะ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านบน ด้านล่าง (พยัญชนะจะออกเสียงไม่ได้ถ้าไม่สระประสมอยู่) เช่น

                        ด้านหน้าพยัญชนะ                เ        แ

                        ด้านหลังพยัญชนะ                ะ        า

                        ด้านบนพยัญชนะ                    ิ        ี        ึ        ื        ั        ็        ่           

                        ด้านล่างพยัญชนะ                  ุ        ู

       

        ข้อสังเกตเกี่ยวกับสระ

                ๑. รูปสระบางรูปไม่ออกเสียง เช่น ขัดสมาธิ (อ่าน ขัด – สะ – หมาด) ไม่ออกเสียงสระอิ

                ๒. เสียงสระอาจไม่ตรงกับรูปสระ บางคำรูปสระเสียงสั้น แต่เมื่ออยู่ในบริบทต้องออกเีสียงยาว บางรูปออกเสียงยาว แต่เมื่ออยู่ในบริบทต้องออกเสียงสั้น เช่น        น้ำ  :  สีน้ำเงิน (อ่าน น้ำ เสียงสั้น)        น้ำดื่ม (อ่าน น้าม เสียงยาว)

                ๓. เสียงสระสั้น สระยาวของเสียงสระแท้ สามารถแยกความหมายของคำให้แตกต่างกันได้ เช่น กับ – กาบ, มิด – มีด, อึด – อืด เป็นต้น

                ๔. ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ อำ ใอ ไอ เอา เป็นสระเกิน คือ สระที่มีเสียงพยัญชนะประสมอยู่ด้วย ดังนั้นสระเกินเหล่านี้จึงไม่สามารถมีตัวสะกดได้

 

Categories: หน่วยเสียงในภาษาไทย | ใส่ความเห็น

เมนูนำทาง เรื่อง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: