รสวรรณคดี (แบบไทย)

รสวรรณคดี  หมายถึง ถ้อยคำ สำนวน  และชั้นเชิงในการแต่งคำประพันธ์

แบ่งเป็น ๔ ลักษณะ  ได้แก่

๑.  เสาวรจนี  คือการประพันธ์ให้มีเนื้อความทำนองชมโฉมหรือชมความงามด้านกายภาพของบุรุษและสตรี 

ภาพนิ่ง5


๒.  นารีปราโมทย์  คือ  การประพันธ์ให้มีเนื้อความทำนองฝากรักเพื่อแสดงความรักต่อนางผู้เป็นที่รักของตน    

ภาพนิ่ง1


๓.  พิโรธวาทัง  คือ  การประพันธ์ให้มีเนื้อความทำนองแสดงความเคืองแค้น ตัดพ้อต่อว่า เสียดสี เหน็บแนม ประชดประชัน หรือเยาะเย้ย

ภาพนิ่ง3


๔.  สัลลาปังคพิสัย  คือ การประพันธ์ให้มีเนื้อความทำนองคร่ำครวญ คะนึงหาหรือรำพันถึงบุคคลอันเป็นที่รักเมื่อยามพลัดพรากจากกัน หรือไม่สมปรารถนา  

ดอกหญ้า

Categories: วรรณคดี | ใส่ความเห็น

เมนูนำทาง เรื่อง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

%d bloggers like this: